Yeşil Sahada Bir Hayat Manifestosu: Sebastian Haller’in En Büyük Golü

Teşhis – "90. Dakikada Gelen Beklenmedik Kart"

Modern gladyatörler olarak gördüğümüz futbolcuların yenilmez olduğunu sanırız. Haller’e koyulan "testis kanseri" teşhisi, futbol dünyasında bir şok dalgası yarattı. O an, atılacak gollerin, kazanılacak kupaların hiçbir hükmü kalmamıştı. Haller için maçın ilk yarısı bitmiş, devre arasında hayat ona en zorlu taktiği vermişti: Hayatta kalmak.

Haller, The Times gazetesine verdiği röportajda, sağlığıyla ilgili bir sorun olduğunu ilk olarak 31 Mayıs'ta Fildişi Sahili milli takımıyla uluslararası görevdeyken fark ettiğini açıkladı. Ancak altı hafta sonra muayene olduğunu belirtti.

"Milli takım arasına karnımda bu ağrıyla başladım, Üç gündür iyi sindirim yapamamanın, midenizde bir şey varmış gibi hissetmenin getirdiği bir mide ağrısı olduğunu düşündüm."

"Sorun yok," diye düşündüm. Ağrım olduğunda her zaman doktora giden biri değilim. Birkaç hap alırım, geçer. Oynamayı denedim, antrenman yaptım. Sonra dört gün boyunca grip belirtileri gösterdim: Nefes almakta zorlanıyordum, antrenmanı bitiremedim."

Bu süreçte Haller’in duruşu, sahadaki bitiriciliğinden daha asildi. Kemoterapi seansları başladığında dökülen saçları, zayıflayan bedeni aslında bir yenilginin değil, yeniden doğuşun hazırlığıydı. O günlerde verdiği bir röportajda,

"Çocuklarımın babasının hala hayatta olduğunu bilmek, Şampiyonlar Ligi golünden daha değerli," diyerek futbolun hayatın neresinde durduğunu tüm dünyaya hatırlattı.

 BBC ile yaptığı bir röportajda, hastalıkla nasıl başa çıktığını anlattı.

"Elbette, gerçekten ciddi bir şeyin olduğunu, birçok şeyin değişebileceğini fark ediyorsunuz. Ama ürolog korkmamamı sağladı. İyileşebileceğimi söyledi. Onun tüm sözlerini doğal karşıladım.En önemli şey, bunun sadece başkalarının başına gelebileceğini düşünmemek. Yedi ay önce ben de onlardan biriydim. Sağlıklıydım ve her şey yolundaydı. Üç ay içinde bu tümörün seviyesi gerçekten çok yükseldi."

İrade – Antrenman Sahasına Dönüşün Sessiz Çığlığı

Haller, tedavi sürecinde pes etmedi. Sosyal medyasında paylaştığı o meşhur "kel ve zayıf ama gülen" fotoğrafı, bir direniş bayrağıydı. Futbolu bir hobi değil, bir kurtuluş aracı olarak gördü. Doktorların "dinlenmelisin" dediği anlarda bile zihninde Signal Iduna Park'ın çimlerini hayal etti.

2023'ün başlarında sahalara geri döndüğünde, tribünlerin o devasa uğultusu sadece bir futbolcuyu değil, bir galibi selamlıyordu. Sahaya ilk adımını attığında, kanser hücresi onun karşısında sahadan silinmiş bir rakipten farksızdı.

O sezonun son haftasında Borussia Dortmund ile Mainz karşısında şampiyonluk maçına ilk 11'de çıktı. Fildişili futbolcu, Dortmund'un galip gelmesi halinde kupaya kaldıracağı maçın 19. dakikasında penaltıyı kaçırmıştı. Maçın 2-2 bitmesi ve Bayern Münih'in Köln'ü 2-1 mağlup etmesiyle Dortmund, şampiyonluğu rakibine kaptırmıştı.

Ancak hikaye burada bitmeyecekti; kaderin onun için daha destansı bir finali vardı.

Zirve – Kaderin Cilvesi ve Afrika’nın Kalbi

2024 yılına geldiğimizde, Sebastian Haller’in önünde başka bir sınav vardı:

Afrika Uluslar Kupası.

Ülkesi Fildişi Sahili’nde düzenlenen turnuvada, kendi evinde baskı altındaydı. Turnuvanın başında sakatlıklarla boğuşan Haller, takımının elenme noktasından mucizevi bir şekilde geri dönüşüne liderlik etti.

Final maçında Nijerya’ya karşı atılan o şampiyonluk golü... Maçın 81. dakikasında top ağlarla buluştuğunda sadece bir kupa kazanılmadı. O gol, kemoterapi koltuğunda çekilen acıların, dökülen her damla terin ve "acaba dönebilir miyim?" sorularının cevabıydı. Kanserden sağ çıkan bir adam, bir kıtayı ayağa kaldırmıştı.

Sahadan Hayata Kalanlar

Sebastian Haller hikayesi bize şunu öğretiyor:

Hayat bazen size en sert presi yapar, sizi köşeye sıkıştırır ve oyun dışı bırakmaya çalışır. Ancak doğru zihniyetle, o baskıdan kurtulup kontra atağa kalkmak her zaman mümkündür. Haller bugün sadece bir forvet değil, umudun yaşayan bir kanıtıdır.